Dutch Comic Con 2019

Voor deze editie van Heroes Dutch Comic Con heb ik mijn broer Nick meegesleept om voor het eerst de sfeer te proeven op zo’n conventie. Het was een kort bezoekje maar we waren wel blij weer mooi op tijd thuis te zijn (en ik op tijd klaar met werken).

Nick heeft dezelfde interesse in Japanse (pop)cultuur als ik en hij wil nog wel een keertje cosplayen \o/. Ik ga hem helpen natuurlijk! Maar voor ik hem naar een conventie sleep die volledig op cosplay is gericht, wilde ik hem graag eens voorstellen aan HDCC. Hij vond het behoorlijk druk en “miste iets in de lucht” maar heeft wel genoten van de vele mooie kostuums, het grote aanbod aan goodies en het ontmoeten van vrienden.

Dat er iets in de lucht mist daar kan ik me wel iets bij voorstellen. De sfeer is voor mij… anders dan bij de eerdere edities, wat uiteraard ook ligt aan mijn eigen energie. Misschien dat het voorheen meer saamhorig voelde omdat het wat kleiner was en daarmee ‘cosy’. Toch is het geweldig om te zien hoeveel meer aandacht het trekt. Iedere editie weer loop ik mensen tegen het lijf die voor de allereerste keer zijn, met vrienden mee of samen voor het eerst. Zij verbazen zich over hoe open en lief de mensen zijn en dat maakt je toch warm van binnen.

Jany en Joy op Heroes Dutch Comic Con 2019

Ik heb een erg leuk interview gehouden met twee cosplaysters, waarvan eentje al voor de vierde editie meeloopt en de ander (een geweldige Clementine!) net voor de eerste keer. Zij heeft dat lichtje in de ogen wat je enthousiast maakt over conventies als deze en wat me herinnert aan mijn enthousiasme.

En wie weet is het slechts het staartje van de burn-out. Wie weet is het omdat ook ik weer wat jaartjes ouder ben. Wie weet is het omdat ik nauwelijks echt nog in de community zit na mijn break en het mis om iedere vijf minuten bekenden tegen te komen. Een aantal goede vrienden kwam al niet vanwege de aangescherpte veiligheidsmaatregelen, maar dat zal de volgende editie ook anders zijn.

Desalniettemin ben ik blij degenen gezien te hebben die ik gezien heb, om weer even bij te praten en om ze voor te stellen aan mijn broer. Het belangrijkste is dat we gegaan zijn en dat hij zijn allereerste conventie heeft kunnen meemaken (hij gaat mee naar Viencon in augustus! \o/) en dat ik energie overhoud aan het einde van de dag. Want dat is de weg naar herstel!

Misschien ook interessant

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.